Co wiemy…? O życiu i twórczości Patronów Literackich 2021 roku.

Pod koniec października w placówce Bursy Miejskiej przy ul. Jasnogórskiej, odbył się konkurs dla wychowanków klas starszych dotyczący życia    i twórczości Patronów Literackich.

W związku z panującą sytuacją epidemiologiczną konkurs przybrał nie co inną formę i odbył
się w pokojach wychowanków. Pytania w konkursie nie należały do najprostszych, zatem wskazane było by wychowankowie mogli korzystać z pomocy zasobów Internetu. Podczas konkursu liczyła
się szybkość w pozyskiwaniu wiedzy oraz dobra współpraca pomiędzy mieszkańcami pokoju.

Czytaj dalej

Tęczowy Most

Listopad-miesiąc refleksji nad przemijaniem. Nam, miłośnikom ,,braci mniejszych” towarzyszą też wspomnienia o naszych zwierzakach, które kiedyś były obecne w naszym życiu, jedne krótko, inne przez kilkanaście lat. Uczestniczyły w zabawach
i radościach, w ważnych rodzinnych wydarzeniach, były powiernikami naszych sekretów, widziały nasze łzy. Słowem, zawsze mogliśmy na nie liczyć, tak jak można liczyć na przyjaciół.

Jak wielki smutek i żal odczuwają opiekunowie po stracie swojego zwierzaka, wiedzą tylko Ci, którzy byli w takiej sytuacji…

Od wieków ludzie zastanawiali się, gdzie trafiają zwierzęta po śmierci i czy jest  szansa, aby jeszcze kiedyś spotkać się ze swoim pupilem. I tutaj z pomocą  przyszła mitologia nordycka, w której opisany jest Tęczowy Most łączący śmiertelników z królestwem bogów. Najprawdopodobniej to z tego źródła skorzystał anonimowy autor wiersza,
w którym opisał, co dzieje
się ze zwierzętami po śmierci. Otóż, gdy zwierzę umiera, przechodzi przez Tęczowy Most, za nim rozciągają się piękne, kwieciste łąki, świeci słońce, a jedzenia i picia jest pod dostatkiem. Nie ma tu miejsca na cierpienie, bo zwierzaki, które były chore
lub okaleczone, tutaj wracają do zdrowia i sprawności. Słowem, mogą biegać i bawić się, są szczęśliwe…, no prawie szczęśliwe, bo tęsknią za Kimś…, wpatrują się czasem w horyzont i  kiedy pojawi się tam jakaś postać, jedno z bawiących się zwierząt nagle nieruchomieje, staje jak zahipnotyzowane, po czym opuszcza grupę, pędząc w kierunku mostu, by przywitać się ze swoim opiekunem i zostać z nim na zawsze. Legenda głosi, że ludzie i zwierzęta to przyjaciele na zawsze, także po śmierci. Ta idylliczna opowieść napełnia nas nadzieją po stracie ukochanego pupila, pomaga wytłumaczyć sobie,
że nawet wtedy, kiedy zwierzę opuszcza ten świat, zawsze jest …, jest w naszym  sercu.

Legenda tłumaczy też, co dzieje się z tymi futrzakami, które nie mają właścicieli, zatem nie mają na kogo czekać. Te od razu idą do… nieba.

Zbliża się zima, jak co roku będziemy zbierać karmę i koce dla bezdomnych zwierząt. Drodzy Wychowankowie, nie zapomnijcie się przyłączyć, bo te zwierzaki znajdują
się nie za Tęczowym Mostem, a za ogrodzeniem schroniska…, niedaleko.

Agata Łącka , Barbara Siwek

Czytaj dalej